O Festiwalu w Budzie Ruskiej
MIEJSCE FESTIWALU BUDA RUSKA 16
Festiwal Literacki „Patrząc na Wschód” odbywa się od 2014 roku, wcześniej odbywały się spotkania autorskie, pokazy fotografii z opowieścią, wystawy, warsztaty od 2001 roku w Budzie Ruskiej 16 u Piotra i Agnieszki Malczewskich.
Buda Ruska położona jest na brzegu Czarnej Hańczy w otulinie Wigierskiego Parku Narodowego (20 km od Suwałk i Sejn, 12 km od klasztoru Wigry). Miejsce festiwalu Buda Ruska 16 to najstarszy zachowany dom po staroobrzędowcach we wsi. W dawnym budynku z drewnianych belek znajduje się Galeria Fotografii od 2001 roku i Muzeum Mongolii od 2017 roku – stworzone przez Piotra Malczewskiego. W 2024 r. Malczewski otrzymał medal przyjaźni od prezydenta Mongolii za działalność kulturalną na rzecz Mongolii. W gospodarstwie na brzegu Czarnej Hańczy usytuowany jest stary drewniany budynek tradycyjnej ruskiej czarnej bani/łaźni po staroobrzędowcach.
Na festiwal zapraszamy: autorów książek, naukowców, artystów, fotografów, filmowców, muzyków, aktorów, edukatorów, muzealników. Spotkania odbywają się na łące między galerią, a rzeką oraz w galerii fotografii.
Festiwal literacki odbywa się w połowie sierpnia.
Wcześniej odbyły się trzy edycje Festiwalu Podróżniczego „Powsinóg. Podróże bliskie i dalekie”.
W czerwcu 2026 r. odbędą się po raz pierwszy Dni Mongolii.
Organizatorami są: Piotr Malczewski, Radek Nowacki; Piotr Brysacz (do 2026).
Piotr Malczewski (ur. 1972) – fotograf, podróżnik, autor albumów fotograficznych i książek, przewodnik. Studiował na ASP w Poznaniu. Dzieciństwo i młodość spędził w Augustowie, Olecku, Suwałkach i na włóczęgach po Suwalszczyźnie i Północno – wschodniej Polsce. Duch wędrowca, poszukiwacza prowadzi go w „ukryte” rejony świata, głównie na wschód i północ. Stąd podróże na Ukrainę, do Skandynawii, Tuwy (śladami F. A. Ossendowskiego), na Spitsbergen (z saniami), do Mongolii pieszo, konno i na żaglowozach. Podróżował nad Bajkał – na piechotę, kajakiem, z saniami. Ale ważne są dla niego również „podróże małe i duże” po północno – wschodniej Polsce. Mieszka od 1999 r. w Budzie Ruskiej nad Czarną Hańczą, w najstarszym domu we wsi (po staroobrzędowcach) znajdującym się na granicy Wigierskiego Parku Narodowego. Od 2001 r. w swoim gospodarstwie prowadzi galerię fotografii, gdzie prezentuje wystawy fotograficzne i etnograficzne, pokazy multimedialne z opowieściami. Od 2017 r. działa Muzeum Mongolii – oddzielna stała ekspozycja ze scenografią, fotografiami i eksponatami przywiezionymi z podróży.
Współorganizator cyklicznych festiwali w Budzie Ruskiej: Festiwal podróżniczy „Powsinóg. Podróże bliskie i dalekie”, Festiwal Literacki „Patrząc na Wschód”. Organizuje również warsztaty w Budzie Ruskiej.
Do tej pory ukazały się autorskie albumy fotograficzne i książki: Rospuda (2007), Magiczny Bajkał (2008), Wigry. Kraina Wody i Nieba (2010), United States of Beta. Poles jazz the World (wraz z płytą jazzową, 2013), Kraina Czarnej Hańczy (2016), Kamedulskie Wigry (2018) oraz książka Kolej Transsyberyjska. Opowieść o ludziach, przestrzeni i drodze (2020) i Bajkał. Opowieści o Świętym Morzu (2021), Bajkał. Carstwo Lodu (2022), Znad Czarnej Hańczy. Opowieści o staroobrzędowcach, ruskich baniach, starowierskich wsiach, drewnianych domach i bobrach (2025).
Radosław Nowacki – fotograf portretowy i dokumentalny, wielokrotnie nagradzany absolwent Wydziału Fotografii na University of the West of Scotland. Autor projektu fotograficznego The Scots DNA. Cztery fotografie z tego cyklu zostały wręczone królowi Karolowi III oraz królowej Kamili i włączone do prestiżowych zbiorów The Royal Collection.
Jego prace publikowane były w polskich, brytyjskich i skandynawskich tygodnikach, magazynach oraz portalach internetowych, m.in. w: Metal Hammer, Boneshaker, The Skug, Sunday Post, Sunday Mail, The Herald, The Best Scottish Wedding Magazine, Emito.net oraz w materiałach Polskiej Agencji Prasowej.
Od 2013 roku mieszka i pracuje na terenie Mazur Garbatych, gdzie realizuje autorskie projekty fotograficzne oraz dokumentuje życie i kulturę regionu.
Piotr Brysacz – absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, dziennikarz, redaktor. Autor książek „Patrząc na Wschód. Przestrzeń. Człowiek. Mistycyzm” (2013) i (wspólnie z Andrzejem Kalinowskim) „Podlaskie. Najpiękniejsze miejsca. Wędrówki Wiktora Wołkowa” (2014). Finalista Nagrody im. Barbary N. Łopieńskiej za najlepszy wywiad prasowy (2014). Twórca wydawnictwa Paśny Buriat.
